کنترل و مراقبت از سیستم ها از راه دور با Net Cont

کنترل و مراقبت از سیستم ها از راه دور با Net Cont

کنترل و مراقبت از سیستم ها از راه دور با Net Cont

Net Control نام نرم‌افزاری است که به مدیران شبکه اجازه می‌دهد تا بتوانند به تمامی قسمت ‌های کامپیوتر کارکنان آن مجموعه دسترسی داشته باشند.

از قابلیت‌های کلیدی این برنامه می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:

حجم بسیار کم نرم‌افزار.

ادامه مطلب ...

مختلف : هفت ابزار رایگان برای مدیریت شبکه‌ها

 مختلف : هفت ابزار رایگان برای مدیریت شبکه‌ها
اشاره :
امروزه مبحث مدیریت شبکه‌‌ها با گسترش و پیچیده شدن هر چه بیشتر محیط‌های شبکه‌ای اهمیت ویژه‌ای پیدا کرده است. به طوری که می‌توان گفت بدون استفاده از ابزارهای موجود، کنترل شبکه‌ها غیرممکن به نظر می‌رسد. برای مدیریت مناسب نحوه کار شبکه ابزارهای بسیاری وجود دارند که برای تهیه برخی از آن‌ها بعضاً باید بهای زیادی را بپردازیم. ولیکن در حرکتی درخور توجه، تعدادی از تهیه‌کنندگان و فروشندگان این‌گونه نرم‌افزارها، برنامه‌های خود را به صورت منبع‌باز در اختیار مشتریانشان قرار داده‌اند. نرم‌افزارهای مدیریت شبکه عمدتاً ابزارهای شبکه‌ای با ترافیک داده‌ها و وضعیت موجود در یک شبکه را با روش‌های مختلفی بررسی می‌نمایند. اگر مایلید با این نرم‌افزارهای رایگان آشنا شوید، این مقاله می‌تواند نقطه شروع مناسبی باشد تا پس از شناسایی اولیه و مراجعه به آدرس اینترنتی هر یک از این نرم‌افزارها، آن‌ها را بارگذاری نمایید و با توجه به شرایط خود از آن‌ها بهره بگیرید.
ادامه مطلب ...

مقاله : IP Multicast

مقاله : IP Multicast

IP Multicast

در شبکه های IP قدیمی ،یک بسته می توانست به یک دستگاه ( Unicast ) یا به همه دستگاه ها (Broadcast) فرستاده شود. یک انتقال واحد خاص برای یک گروه از دستگاه ها ممکن نبود. بهرحال ، در طی چند سال گذشته ، مجموعه جدیدی از برنامه های کاربردی ( application ) پدیدار شده بود.

این application ها برای فراهم کردن ارتباطی موثر بین گروه هایی از این دستگاه ها از انتقالات Multicast استفاده می کنند. داده به یک IP آدرس Multicast واحد انتقال داده می شود و بوسیله هر دستگاهی که نیازمند دریافت این انتقال است ، دریافت می گردد.

1)آدرسدهی Multicast

دستگاه های Multicast از IP آدرس های کلاس D برای برقراری ارتباط استفاده می کنند.

این آدرس ها در رنج 224.0.0.0 تا 239.255.255.255 قرار گرفته اند. برای هر آدرس Multicast ، یک مجموعه از صفر میزبان یا بیشتر که برای بسته های انتقال یافته به این آدرس پذیرفته می شوند ، موجود است. این مجموعه از دستگاه ها یک گروه میزبان نامیده می شوند.یک میزبان که بسته ها را به یک گروه خاص می فرستد ، نیازی نیست که یک عضو از این گروه باشد. این میزبان حتی ممکن است که اعضای معمولی که در این گروه حضور دارند را نشناسد.دو نوع

گروه میزبان وجود دارد:

ثابت(دائمی) :

application هایی که بخشی از این گروه هستند ،‌دارای IP آدرس هایی می باشند که بطور دائمی توسط IANA تخصیص می یابد.عضویت در این کروه میزبان دائمی نیست، یک میزبان در صورت نیاز می تواند به گروه بپیوندد یا گروه را ترک کند. یک گروه دائمی حتی اگر هیچ عضوی هم نداشته باشد ، موجود باقی می ماند. لیستی از IP آدرس های تخصیص یافته به گروه های میزبان دائمی در RFC 3232 موجود است. این آدرس های رزرو شده عبارتند از :

• 224.0.0.0 : آدرس های پایه رزرو شده

• 224.0.0.1 : تمام سیستم ها ذر این زیر شبکه

• 224.0.0.2 : تمام روتر ها در این زیر شبکه

• 224.0.0.9 : تمام روتر های RIP2

سایر آدرس های نمونه شامل آن هایی است که برای OSPF رزرو شده اند.این آدرس ها عبارتند از :

• 224.0.0.5 : تمام روتر های OSPF

• 224.0.0.6 : تمام روتر های تخصیص داده شده به OSPF.

بعلاوه ، IGMPv3 تعریف شده در (RFC 3376 ) آدرس زیر را رزرو می کند :

• 224.0.0.22 : روتر های Multicast مستعد.

یک application می تواند برای بدست آوردن IP آدرس تخصیص یافته به یک گروه میزبان دائمی با استفاده از دامنه mcast.net از DNS استفاده کند .این می تواند به تعیین یک گروه دائمی از یک آدرس با استفاده از یک اشاره کر پرسش و پاسخ در حوزه 224. in-addr.arpa بپردازد.

غیردائمی :

هر گروهی که دائمی نباشد غیر دائمی است. این گروه برای جایگزینی پویا در صورت نیاز در دسترس قرار می گیرد. گروه های غیر دائمی زمانی که تعداد اعضایشان صفر شود ، یعنی دیگر عضوی نداشته باشد ، از بین خواهد رفت.

: Multicasting1-1 روی یک شبکه فیزیکی واحد

این فرآیند آسان است. فرآین ارسال ، یک IP آدرس Multicast را برای مقصد تعیین می کند. برنامه راه انداز این IP آدرس را به آدرس اترنت متناظر با آن تبدیل می کند و بسته را به آن مقصد ارسال می نماید.

فرآیندی که در مقصد انجام می گیرد ، به بر نامه های راه انداز شبکه آن اطلاع می دهد که خواهان دریافت دیاگرام های معین شده برای یک آدرس Multicast معین است. این برنامه راه انداز دریافت بسته ها را برای این آدرس ممکن می سازد.

در مقایسه با ارسال ترافیک IP Unicast استاندارد ، نگاشت میان IP آدرس Multicast مقصد و آدرس data-link توسط ARP انجام نمی شود. در عوض یک نگاشت ایستا تعریف شده است. در یک شبکه اترنت ، اگر ترتیب هشتایی بالای آدرس data-link ، 0X'01' باشد ، Multicasting را پشتیبانی می کند. IANA ، محدوده 0X'01005E000000' تا 0X'01005E7FFFFF را برای آدرس های Multicast رزرو کرد ه است. این محدوده ، 23 بیت قابل استفاده را فراهم می کند. IP آدرس Multicast ، 32 بیتی توسط قرار دادن 23 بیت پایینی آدرس کلاس D درون 23 بیت پایینی بلوک آدرس رزرو شده IANA به یک آدرس اترنت نگاشته می شود. شکل زیر نگاشت IP آدرس Multicast را به آدرس IP متناظرش نشان می دهد.

 

 

بخاطر اینکه 5 بیت بالایی از گروه Multicast ، IP نادیده گرفته شده است ، 32 گروه Multicast مختلف به آدرس اترنت یکسانی نگاشته شده اند. بدلیل یکتا نبودن این نگاشت ، فیلتر کردن توسط یک برنامه راه انداز نیاز است.

این کار بوسیله چک کردن آدرس مقصد قرار گرفته در سرآیند IP قبل از ارسال بسته به لایه IP انجام می شود . این کار تضمین می کند که فرآیند دریافت ، دیتاگرام های نادرستی را دریافت نمی کند. در این جا دو دلیل اضافی برای اینکه چرا فیلتر کردن ممکن است مورد نیاز باشد ، وجود دارد :

• بعضی از مبدل های شبکه ( سازگار کنندگان شبکه )به تعداد محدودی از آدرس های Multicast مختلف محدود می شوند. و هنگامی که از این محدوده تجاوز کند ، آن ها تمام بسته های Multicast را دریافت می کنند.

• فیلتر ها در بعضی از مبدل های شبکه به استفاده از مقادیر جدول hash برای یک آدرس Multicast درست می پردازند . اگر دو آدرس با مقدار hash یکسان در یک زمان مورد استفاده قرار گیرند ، این فیلتر ممکن است بسته های اضافی را عبور دهد.

به وجود این نیازمندی ها برای فیلتر کردن نرم افزاری ، نقل و انتقالات Multicast هنوز باعث کم شدن عدم ظرفیت برای میزبان هایی می شود که در یک نشست خاص شرکت ندارند. بویژه ، میزبان هایی که در یک گروه میزبانی شرکت ندارند ، برای آدرس Multicast پذیرفته نمی شوند. در این وضعیت ، بسته های Multicast بوسیله سخت افزار واسط شبکه لایه پایین فیلتر می شوند.

: Multicasting2-1 بین قسمت های مختلف شبکه

ترافیک Multicast به یک شبکه فیزیکی واحد محدود نمی شود. بهر حال ، هنگام Multicasting بین شبکه ها ، خطرات مهمی وجود دارند. اگر محیطی حاوی چندین روتر باشد ، اقدامات محتاطانه خاصی برای تضمین اینکه بسته های Multicast بطور دائمی در حلقه شبکه قرار نمی گیرند ، باید انجام شود. ایجاد یک حلقه مسیریابی Multicast آسان و ساده است. و برای مدیریت آن ، پروتکل های مسیریابی Multicast به منظور تحویل بسته ها زمانی که به طور همزمان از حلقه های مسیریابی و نقل و انتقالات اضافی اجتناب می کند ، توسعه یافته اند.

دو نیازمندی برای ارسال داده ها بصورت Multicast از میان شبکه های چندگانه وجود دارد :

1. تعین شرکت کنندگان اعضا Multicast :

مکانیزمی برای تعیین اینکه ، آیا یک دیتاگرام Multicast نیاز دارد که بر روی یک شبکه خاص ارسال گردد یا نه . این مکانیزم در RFC 3376 ، پروتکل مدیریت گروهی اینترنت (IGMP) نسخه 3 ، تعریف شده است.

2. تعیین حوزه :Multicast مکانیزمی برای تعیین حوزه یک انتقال. بر خلاف آدرس های Unicast ، آدرس های Multicast می توانند در تمام اینترنت گسترش یابند.

فیلد TTL در دیتاگرام Multicast میتواند به منظور تعیین حوزه یک انتقال مورد استفاده قرار گیرد. مانند سایر دیتاگرام ها ،‌ هر دیتاگرام Multicast دارای یک فیلد TTL می باشد. (TTL=Time To Live ) مقدار قرار گرفته در این فیلد در هر hop کاهش می یابد. وقتی که یک میزبان یا روتر Multicast ، دیتاگرامی را دریافت می کند ،‌ پردازش بسته به هر دو مقدار TTL و IP آدرس مقصد بستگی دارد :

TTL=0 : دیتاگرام دریافتی با مقدار TTL صفر به میزبان مبدا محدود می شود.

TTL=1 : دیتاگرام دریافتی با مقدار یک به تمام میزبان های زیر شبکه ای که عضو این گروه هستند ، می رسد. روترهای Multicast این مقدار را به صفر کاهش می دهند.

• بهر حال ، بر خلاف دیتاگرام های Unicast ، هیچ پیام خطای ICMP Time Exceeded به میزبان مبدا برگردانده نمی شود. انقضای دیتاگرام یک رویداد استاندارد در محیط های Multicast می باشد.

• )TTL=2 یا بیشتر (دیتاگرام Multicast ای با این مقدار TTL به تمام میزبان های این زیر شبکه که عضو این گروه هستند ، می رسد.

این عمل انجام شده بوسیله روتر های Multicast به آدرس ویژه گروه بستگی دارد:

• 224.0.0.0 - 224.0.0.255 : این محدوده از آدرس ها برای application های Multicast تک hop ای معنی دار می باشد. روتر های Multicast دیتاگرام هایی را که آدرس های مقصدشان در این محدوده قرار دارند را ارسال نخواهند کرد.

با وجود اینکه روتر های Multicast دیتاگرام هایی با این رنج آدرس را ارسال نخواهند کرد، یک میزبان باید عضویت در یک گروه را مطابق با این رنج گزارش کند. این گزارش ، برای اطلاع سایر میزبان ها ی زیر شبکه از اینکه ، میزبان گزارش دهنده یک عضو از این گروه می باشد ، مورد استفاده قرار می گیرد.

• سایرین : دیتاگرام هایی با سایر آدرس های مقصد معتبر کلاس D ، بصورت نرمال بوسیله روتر Multicast ارسال می گردند. مقدار TTL در هر hop یکی کم می شود.

این به یک میزبان اجازه می دهد تا یک expanding ring search را برای قرار دادن نزدیک ترین سرور که به یک آدرس Multicast خاص گوش می دهد ، پیاده سازی نماید. این میزبان دیتاگرامی با مقدار TTL یک را در زیر شبکه ای یکسان ارسال می کند و منتظر پاسخ می ماند. اگر هیچ پاسخی دریافت نشود ، این میزبان دیتاگرامی با این مقدار TTL را دوباره ارسال می کند و اگر باز هم هیچ پاسخی دریافت نشد ،‌ میزبان بطور سیستماتیک افزایش مقدار TTL را تا زمانی که نزدیک ترین سرور پیدا شود ،‌ادامه می دهد .

مدیریت IPMulticasting

تمامی اعضاء یک گروه multicast ، به ترافیک IP هدایت شده به یک آدرس Multicast IP ، گوش داده و بسته های اطلاعاتی ارسال شده به آن آدرس را دریافت می نمایند. زمانیکه چندین کامپیوتر نیازمند دستیابی به اطلاعاتی نظیر Streaming media باشند، یک آدرس IP رزوشده برای multicasting استفاده می گردد. روترها که بمنظور پردازش multicast پیکربندی می گردند، اطلاعات را انتخاب و آنها را برای تمامی مشترکین گروه multicast ارسال

( Forward ) می نمایند . بمنظور رسیدن اطلاعات Multicast به گیرندگان مربوطه ، هر یک از روترهای موجود در مسیر ارتباطی می بایست ، قادر به حمایت از Multicasting باشند . کامپیوترهای مبتنی بر سیستم عامل ویندوز 2000 ، قادر به ارسال و دریافت IP Multicast ، می باشند .

 

ip چیست؟

ip چیست؟

شماره‌ ایست که به هر کامپیوتر متصل به اینترنت داده می‌شود تا بتوان به‌کمک آن شماره به آن کامپیوترها دسترسی داشت.

این عدد برای کامپیوترهایی که حالت سرور دارند (مثلا سایت‌ها) و نیز کامپیوتر‌های کلاینتی که معمولا به روشی غیر از شماره‌گیری Dial-up به اینترنت وصل هستند،عددی ثابت و برای دیگران عددی متغیر است. مثلا هر بار که شما با شرکت ISP خود تماس گرفته و به اینترنت وصل می‌شوید، عددی جدید به شما نسبت داده می‌شود.

این عدد یک عدد ۳۲ بیتی (۴ بایتی) است و برای راحتی به‌صورت زیر نوشته می‌شود xxx.xxx.xxx.xxx که منظور از xxx عددی بین ۰ تا ۲۵۵ است . مثلا ممکن است آدرس شما به صورت 195.219.176.69 باشد.

که برای اتصال استفاده می‌کنید، در نهایت باید به یک ip تبدیل شود، تا شما سایت

یاهو را ببینید.

حتی اسم‌هایی در ip معمولا xxx اولی معنای خاصی دارد، فقط این را بگویم که اگر به روش Dial-up به اینترنت وصل شوید، معمولا عددی که به عنوان اول می‌گیرید، مابین 192 تا 223 خواهد بود.این توضیح برای تشخیص کامپیوترهای کلاینت از سرور (حداقل در ایران) بسیار می‌تواند مفید باشد.

مقاله : دو شاخص مهم شبکه : پهنای باند و میزان تاخیر

مقاله : دو شاخص مهم شبکه : پهنای باند و میزان تاخیر

 

پهنای باند از جمله واژه های متداول در دنیای شبکه های کامپیوتری است که به نرخ انتقال داده توسط یک اتصال شبکه و یا یک اینترفیس ، اشاره می نماید . این واژه از رشته مهندسی برق اقتباس شده است . در این شاخه از علوم ، پهنای باند نشان دهنده مجموع فاصله و یا محدوده بین بالاترین و پائین ترین سیگنال بر روی کانال های مخابرانی ( باند ) ، است. به منظور سنجش اندازه پهنای باند از واحد " تعداد بایت در ثانیه " و یا bps استفاده می شود .

پهنای باند تنها عامل تعیین کننده سرعت یک شبکه از زاویه کاربران نبوده و یکی دیگر از عناصر تاثیرگذار ، "میزان تاخیر" در یک شبکه است که می تواند برنامه های متعددی را که بر روی شبکه اجراء می گردند، تحت تاثیر قرار دهد .

پهنای باند چیست ؟

تولید کنندگان تجهیزات سخت افزاری شبکه در زمان ارائه محصولات خود تبلیغات زیادی را در ارتباط با پهنای باند ، انجام می دهند . اکثر کاربران اینترنت نسبت به میزان پهنای باند مودم خود و یا سرویس اینترنت braodband دارای آگاهی لازم می باشند.پهنای باند، ظرفیت اتصال ایجاد شده را مشخص نموده و بدیهی است که هر اندازه ظرفیت فوق بیشتر باشد ، امکان دستیابی به منابع شبکه با سرعت بیشتری فراهم می گردد . پهنای باند ، ظرفیت تئوری و یا عملی یک اتصال شبکه و یا یک اینترفیس را مشخص نموده که در عمل ممکن است با یکدیگر متفاوت باشند . مثلا" یک مودم V.90 پهنای باندی معادل 56 kbps را در حالت سقف پهنای باند حمایت می نماید ولی با توجه به محدودیت های خطوط تلفن و سایر عوامل موجود، عملا" امکان رسیدن به محدوده فوق وجود نخواهد داشت . یک شبکه اترنت سریع نیز از لحاظ تئوری قادر به حمایت پهنای باندی معادل 100Mbps است ، ولی عملا" این وضعیت در عمل محقق نخواهد شد ( تفاوت ظرفیت تئوری پهنای باند با ظرفیت واقعی ) .

پهنای باند بالا و broadband

در برخی موارد واژه های "پهنای باند بالا" و " braodband " به جای یکدیگر استفاده می گردند . کارشناسان شبکه در برخی موارد از واژه "پهنای باند بالا " به منظور مشخص نمودن سرعت بالای اتصال به اینترنت استفاده می نمایند . در این رابطه تعاریف متفاوتی وجود دارد . این نوع اتصالات، پهنای باندی بین 64Kbps تا 300kbps و یا بیشتر را ارائه می نمایند . پهنای باند بالا با broadband متفاوت است . broadband ، نشاندهنده روش استفاده شده به منظور ایجاد یک ارتباط است در صورتی که پهنای باند ، نرخ انتقال داده از طریق محیط انتقال را نشان می دهد .

اندازه گیری پهنای باند شبکه

به منظور اندازه گیری پهنای باند اتصال شبکه می توان از ابزارهای متعددی استفاده نمود . برای اندازه گیری پهنای باند در شبکه های محلی ( LAN ) ، از برنامه هائی نظیر netpref و ttcp ، استفاده می گردد. در زمان اتصال به اینترنت و به منظور تست پهنای باند می توان از برنامه های متعددی استفاده نمود . تعداد زیادی از برنامه های فوق را می توان با مراجعه به صفحات وب عمومی استفاده نمود . صرفنظر از نوع نرم افزاری که از آن به منظور اندازه گیری پهنای باند استفاده می گردد ، پهنای باند دارای محدوده بسیار متغیری است که اندازه گیری دقیق آن امری مشکل است .

تاخیر

پهنای باند صرفا" یکی از عناصر تاثیر گذار در سرعت یک شبکه است . تاخیر( Latency ) که نشاندهنده میزان تاخیر در پردازش داده در شبکه است ، یکی دیگر از عناصر مهم در ارزیابی کارآئی و سرعت یک شبکه است که دارای ارتباطی نزدیک با پهنای باند می باشد . از لحاظ تئوری سقف پهنای باند ثابت است . پهنای باند واقعی متغیر بوده و می تواند عامل بروز تاخیر در یک شبکه گردد . وجود تاخیر زیاد در پردازش داده در شبکه و در یک محدوده زمانی کوتاه می تواند باعث بروز یک بحران در شبکه شده و پیامد آن پیشگیری از حرکت داده بر روی محیط انتقال و کاهش استفاده موثر از پهنای باند باشد .

تاخیر و سرویس اینترنت ماهواره ای

دستیابی به اینترنت با استفاده از ماهواره به خوبی تفاوت بین پهنای باند و تاخیر را نشان می دهد . ارتباطات مبتنی بر ماهواره دارای پهنای باند و تاخیر بالائی می باشند . مثلا" زمانی که کاربری درخواست یک صفحه وب را می نمائید ، مدت زمانی که بطول می انجامد تا صفحه در حافظه مستقر گردد با این که کوتاه بنظر می آید ولی کاملا" ملموس است. تاخیر فوق به دلیل تاخیر انتشار است .علاوه بر تاخیر انتشار ، یک شبکه ممکن است با نوع های دیگری از تاخیر مواجه گردد . تاخیر انتقال ( مرتبط با خصایص فیزیکی محیط انتقال ) و تاخیر پردازش ( ارسال درخواست از طریق سرویس دهندگان پروکسی و یا ایجاد hops بر روی اینترنت ) دو نمونه متداول در این زمینه می باشند .

اندازه گیری تاخیر در یک شبکه

از ابزارهای شبکه ای متعددی نظیر ping و traceroute می توان به منظور اندازه گیری میزان تاخیر در یک شبکه استفاده نمود . برنامه های فوق فاصله زمانی بین ارسال یک بسته اطلاعاتی از مبداء به مقصد و برگشت آن را محاسبه می نمایند . به زمان فوق round-trip ، گفته می شود . round-trip تنها روش موجود به منظور تشخیص و یا بدست آوردن میزان تاخیر در یک شبکه نبوده و در این رابطه می توان از برنامه های متعددی استفاده نمود .

پهنای باند و تاخیر دو عنصر تاثیر گذار در کارائی یک شبکه می باشند .معمولا" از واژه ( QoS ( Quality of Service به منظور نشان دادن وضعیت کارآئی یک شبکه استفاده می گردد که در آن دو شاخص مهم پهنای باند و تاخیر مورد توجه قرار می گیرد.

 

منبع سایت scro